گاهی وقتا سرمو بالا میگیرم و نمیدونم چطوری ازت تشکر کنم. مرسی بابت این قلب آروم. مرسی حتی به خاطر سختی هایی که میدی و بزرگترم میکنی. گاهی حس میکنم از اینهمه دوست داشتنت، نه فقط لبام که حتی قلبمم داره میخنده (: تو خیلی خدایی. صبورترین و صبورترین و صبور ترین خدای دنیایی. حالا میدونم همه شبایی که تا صبح گریه میکردم، بغلم میکردی و لبخند میزدی. تو میدونی بی قراری دل آدمات یه جایی تموم میشه که اینهمه صبوری نه؟ تو میدونی کی معجزه کنی. منبع
درباره این سایت